Katers en Toverdrankjes

by Debbie
Column Katers en Toverdrankjes

Toon de rode kater heeft hele kleine oogjes. Hij zit op mijn schoot. Ik heb wallen. Wij zitten samen aan de ontbijttafel onze gezamenlijke nacht te evalueren.

“Dat was een zware nacht hè Toon? Je hebt mij de hele nacht uit mijn slaap gehouden”.

Toon slaakt een kreetje van herkenning en spint weer vrolijk verder op mijn schoot.

Al heel zijn leven heeft Toon last van verlatingsangst en vind hij het niet leuk wanneer ik ga slapen of wanneer de deur dichtgaat. Normaal gesproken doe ik dit ook niet maar ik heb behoefte aan een goede nachtrust. Is de slaapkamerdeur open dan springt hij op me en staart ie mij de hele nacht aan. Onder het genot van een ratelend geluidje.

Dus, Toon moet de slaapkamer uit! Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De hele week wanneer ik aanstalten maak om naar bed te gaan, spitst meneer zijn oortjes en zit hij binnen vijf seconden op mijn bed. En staart mij wederom met zijn grote ogen aan.

“ja Toon, zeg ik nog lieflijk, jij moet ook slapen, dus hup mijn slaapkamer uit”.

Dit is het breekpunt.

Na een paar uur geslapen te hebben begint het: een zeer irritant gekrab aan mijn slaapkamerdeur. Er volgt een stilte en daarna, een hard gekrijs, tergend, dat wanneer ik niet ingrijp uren kan duren.

Twee keer per nacht belandt Toon de rode kater op de stoep, netjes voor het huis. Wanneer je denkt dat ik dan weer mijn slaap kan hervatten heb je het mis. In nog geen half uur tijd staat hij weer voor mijn deur en begint het nachtelijke avontuur opnieuw.

“het is vast de ouderdom, vertel ik aan mijn vriendinnen, Toon wordt een beetje dement’.

Dit vertel ik natuurlijk niet wanneer hij in de buurt is, want zodra hij zijn naam hoort vallen spitst hij zijn oortjes en laat hij zichzelf van zijn liefste kant zien.

En dat is waarschijnlijk de moraal van het verhaal, Toon is een beetje verwend. Niet een klein beetje maar een hele boel. En dat weet hij, en dat voelt hij.

Vanavond krijgt hij een kalmerend elixer, de wallen moeten weg, bij mij en bij Toon. De deur gaat dicht en morgenochtend hoop ik de dag uitgerust te beginnen. En Toon? Toon laat ik lekker staren, zijn oogjes vallen vanzelf wel een keertje toe.

You may also like

1 comment

Ik Huur een Kast bij Ieder z'n Vak in Nijmegen - world of bliss 1 juli 2018 - 08:37

[…] fantastisch natuurlijk en de stap die ik gezet heb ook. Mijn gedachten gaan uit naar mijn vriendje Toon de rode kater die momenteel erg ziek is. Het is lastig om dit los te laten en me te focussen op mijn onderneming. […]

Reply

Leave a Comment

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.